177

“Sweet dreams, baby!”

Roda – Heerenveen. Voor aanvang van de wedstrijd teken ik voor een winstpartij met het scoren van vier doelpunten voor. Na deze partij is er toch wat van een kater blijven hangen. Tjonge, ik wordt al wat van “Ajjakes-publiek” waarbij het halen van punten vergezeld moet gaan van mooi voetbal. De eerste helft was mooi en degelijk. Oogstrelend voetbal waarmee Roda zelfs “de Snor”’ van RTL-VI stil gekregen moet hebben. Het opgebouwde krediet is in het tweede bedrijf wat teniet gedaan. Had Skoubo of Yulu die kansen maar ingeprikt, dan waren allen zeer tevreden huiswaarts gegaan.

De aasgieren van Studio Sport was het in ieder geval niet ontgaan dat “onze grote ster”, Kah, er effe geen zin had en een invalbeurt enkele minuten voor tijd niet aan hem was besteed. Jongentje Kah moet inzien dat hij dan wel de harten van menige supporter kan stelen met zijn niet aflatende inzet, maar dat zijn rendement soms wel heel erg nul is en dat hij menig puntverlies van Roda heeft ingeleid, waardoor Castro soms wel heel knullerig leek. Zelfs de Westside had in Tyton een nieuwe aanjager waar het ging om humba, humba, tetterrettet.

Oké, genoeg kritiek. Ik heb vannacht goed geslapen en heb heerlijk na liggen dromen van het schitterende spel, de hakjes, het in een keer passen, de doelpunten….en een zeer wonderschoon doelpunt van Marcel de Jong, waarbij ik mijn handen ten hemel hief zoals ooit de coach van het Nederlands volleybal zestal deed toen hij op de Olympische Spelen de gouden medaille won, of zoals Rinus Michels deed na het fabelachtige doelpunt van van Basten in de finale van het EK in 1988. Sweet dream, baby, yeah!!!

Ik heb deze week sowieso heel veel mooie dreams gehad. Zomaar droomde ik van een Fortuna Sittard dat afzakte naar de Topamateurcompetitie en van een MVV dat zomaar failliet was gegaan omdat Goumans de Geusselt via de achterdeur had verlaten met in zijn koffer de nooit ondertekende contracten met de Turk Billic. Het Limburgs betaald voetbalprobleem van een overbezetting in de regio was de das omgedaan zonder dat Roda daar een broedermoord voor nodig had. Sommige zaken sterven een langzame dood of er wordt euthanasie gepleegd zonder dat je dat in de gaten hebt. De door L1 omhoog geduwde club uit Venlo krijgt nu zijn repliek: de komende wedstrijden zullen laten zien dat de jongens van van Dijk na 34 wedstrijden gewoon een maatje te klein zijn, ondanks een mooie eerste seizoenshelft. Ze hebben dan wel een leuke bankrekening, maar zullen nog flink moeten investeren in een nieuw stadion.

Die stations is ons Roda al lang gepasseerd. We kunnen nu gaan oogsten wat de afgelopen maanden is gezaaid. Er komen nog heel wat mooie dromen aan de komende tijd.

Sweet dreams. Yeah, yeah, yeah!!!

Tot de volgende keer,

’t Lempsje

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com

176

“Bezuinigingen”

De kogel is door de kerk en het eerste schaap is over de dam. Roda moet ergens een miljoen bij elkaar weten te vegen en Rene Trost is een van de eerste slachtoffers die geen verlaagde aanbieding kreeg, maar te verstaan is gegevens dat hij, na 2 mei, zijn koffers mag gaan pakken en op zoek mag gaan naar een nieuwe werkgever. Hoeveel zullen er nog volgen, ook medewerkers die we niet zo goed kennen, maar die achter de schermen werken?

Dat is ook meteen een probleem: wie en hoeveel mensen werken er achter de schermen en zijn die medewerkers wel allemaal nodig? Leveren ze de prestaties die verwacht mogen worden? Is het zinvol mensen te ontslaan of moet er gewaakt worden over de kwaliteit van het nu en de benodigde kwaliteit in de toekomst? Een diepte-investering heeft een toekomstvisie nodig en men wist het al, zo’n vierhonderd jaar geleden:  `de cost gaet voor de baet uyt`. Deze zin is groot te lezen op een oud grachtenpand, vlak bij het station in Amsterdam.

In een organisatie, of dat nu een profitorganisatie is of een non-profitorganisatie, vormen de medewerkers 80% van het kapitaal blijkt uit onderzoek. Bezuinigen op dit kapitaal zal dus uiteindelijk ten koste gaan van het totale kapitaal.

Roda is genoodzaakt de balans op te maken en op zoek te gaan naar minder uitgaven (en/of meer inkomsten), wil men de komende jaren overleven in de slangenkuil die betaald voetbal heet.

Het is niet mijn om kritiek te leveren zonder dat daar ook een constructieve benadering tegenover staat. Mijn voorstel is dat Roda goed gaat scannen of de inzet van een geölied netwerk van vrijwilligers uitkomst kan bieden. Binnen het krachtenveld van Roda zijn er m.i. voldoende mensen met kwaliteiten te vinden die allerlei hand- en spandiensten kunnen leveren, zonder dat daar een grote uitgavenpost tegenover hoeft te staan. Binnen de schare van supporters zullen beslist afgestudeerde P&O mensen te vinden zijn die een vrijwilligersnetwerk kunnen opzetten en onderhouden, vrijwilligers voor merchandiseverkoop, vrijwilligers om het stadion schoon te houden, vrijwilligers die de boer opwillen op Roda uit te dragen in de regio, vrijwilligers die contacten willen opzetten en onderhouden om de verplichte maatschappelijke betrokkenheid (verder) vorm te geven, e.d. Roda zal toch zeker wel over een of ander lijstje beschikken waarop duidelijk staat vermeld welke uitkomsten een sterkte-zwakteanalyse heeft gegeven? Een bijkomend voordeel is dat hiermee directe betrokkenheid gekweekt wordt, zodat de supporter niet enkel een voetbalconsument is.

Daarnaast zou het een leuke geste zijn als die vrijwilligers op deze manier hun jaarlijkse seizoenskaart zouden kunnen (terug) verdienen. Daar zijn allerlei leuke regels voor te verzinnen, b.v. per gewerkt uur voor Roda JC een korting op je seizoenskaart van 2 euro. Met andere woorden: in 100 uur werk voor Roda zit je een jaar lang hoog en droog op de Theo Pickée-tribune (gerekend naar de prijs van dit seizoen op de Zuid-tribune). Reken ik verder en ga ik uit van 100 vrijwilligers, dan kan Roda dus 10.000 werkuren binnen krijgen voor de prijs van 20.000 euro. Er zullen bazen zijn die hiervan zouden smullen.

Het woord is aan de beleidsmakers bij onze Trots van het Zuiden. 

Tot de volgende keer,

’t Lempsje

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com

175

“Veilig”

Ook deze speelronde is weer voorbij en Roda heeft een mooie overwinning geboekt op een directe concurrent. Duidelijk is dat Roda niet subliem hoeft te spelen om de punten in eigen huis te houden. Met sober, maar effectief, spelen kan de efficiëntie veel rendement opleveren. Hoewel de jongens van de Nijmegense Eendracht Combinatie er van alles aandeden om het de jongens van van Veldhoven moeilijk te maken, zeker in de tweede helft, stond Roda als een collectief, waarbij twee uitschieters het uiteindelijke verschil maakten. Een derde, onnodige en welhaast schandelijke, uitschieter in de 89^ste minuut kon het tij niet keren. Op zeven wedstrijden van het eind mag geconcludeerd worden dat Roda zich in veilige haven heeft gemanoeuvreerd, indien er zich geen calamiteiten voordoen.

Laten we nog even de klok één jaar terugzetten. Niemand wilde toen geloven dat Roda in werkelijke degradatienood zou kunnen komen te verkeren. Liet Davy de Fauw, in het inmiddels verdwenen blad “Rodaction”, nog optekenen dat het allemaal wel goed zou komen, we weten nu waar dat allemaal toe heeft geleid: acute degradatienood met ontsnappingen in de Kuip op de laatste competitiedag en een drieluik tegen Cambuur welke pas in de laatste seconde (missen van een strafschop door Cambuur) werd beslist.

Sindsdien is er een andere wind in Kerkrade gaan waaien. Een wind van: “dit nooit meer”. In een schijnbare rust heeft het management en de technische staf de kans gekregen vorm te geven aan een nieuw Roda JC. Een Roda JC waarvan de verwachtingen nooit meer te hoog mogen zijn, waarin Europees voetbal een mooi streven is, maar de werkelijk er een is van handhaven op het hoogste niveau en lekker mee kunnen ballen. Af en toe een mooie bekerfinale is al mooi genoeg.

Ook financieel gezien is Roda in een betrekkelijke veilige haven. De gemeente heeft er, door het verstrekken van de lening, voor gezorgd dat de komende vier jaren eredivisievoetbal mogelijk is. Wie daarna leeft, die dan zorgt.

De vraag die bij mij oprijst is er een van: moeten we gaan voor lange termijn denken of moeten we daarvan af en genieten van de korte termijn en maar kijken waar dat toe leidt?

Een vergelijking met de huidige politiek is snel gemaakt. Of het nu gaat om de gemeente, de provincie of het rijk, de gekozen politici moeten op een korte termijn (van vier jaar) resultaten halen om hun stempel ergens op te kunnen drukken. Succesjes halen is het devies. Ook hier is dus de vraag of een ingezet proces op langere termijn de juiste is, wanneer er dus b.v. andere politici aan de macht zijn (wellicht zelfs je politieke tegenstanders die worden afgerekend en de politieke verantwoordelijkheid dragen van hun voorgangers).

Ook in het voetbal zijn management, spelers en technische staf van voorbijgaande aard. Mensen als Foppe de Haan en Riemer van de Velde bij Heerenveen zijn meer uitzondering dan regel. Allemaal zijn het voorbijgangers, die even (perioden van twee tot vier jaar) bij een club werkzaam zijn. De tijd van de Gerrie Sendens, van de Gene Hanssens en van de Jan van Dijks lijken voorgoed verdwenen. Successen halen op de korte termijn is het devies. Dit alles behelst het gevaar van een lineaire denker: alles is geoorloofd en na mij de zondvloed. Dit in tegenstelling tot het denken van de systeemdenker, die verder kijkt dan zijn eigen graf en niet gaat voor een persoonlijk succes, maar voor het belang van het algemeen. In termen van Roda JC betekent dat het belang van de supporter. 

Ik wens ons allen veilige denkers toe.

Tot de volgende keer,

’t Lempsje

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com

"Zes minuten later werd Ruud Vormer van Roda van het veld gestuurd door arbiter Roelof Luinge. De middenvelder trapte de doorgebroken Leroy Fer neer. Het publiek van Roda hief daarop spreekkoren aan, gericht tegen de scheidsrechter. Luinge vroeg de stadionspeaker vervolgens het publiek tot kalmte te manen. Roda-aanvoerder Davy de Fauw deed hetzelfde".

Dit fragment uit een verslag van De Telegraaf wil ik wel even aanhalen. Triest dat een groot gedeelte van een zich supporter of ultra noemende Roda-aanhang zich op deze manier wilde manifesteren. De rode kaart voor Vormer was terecht. Helaas was het een breekpunt in de wedstrijd. Niet zo slim van Vormer om de Feyenoord-speler te tacklen. Met 10 man ben je bijna kansloos tegen de club uit Rotterdam.

Ook het feit, dat Cissé werd uitgefloten door diezelfde groep toen hij werd gewisseld is tekenend voor een deel van het Roda-publiek. In Engeland zouden ze zo'n speler een warm applaus hebben gegeven. Sekou is een hele aardige jongen. Hij speelde een hele verdienstelijke wedstrijd, scoorde 2x en had 1 assist. Fijn voor Sekou, jammer voor Roda. Hij juichte heel ingetogen. En als dank krijgt hij van een deel van het Roda-pulbiek een fluitconcert. Ik heb me er flink aan gestoord.

Robert

174

“Genieten, ook van een verliespartij”

15.13 uur. Net terug van de thuiswedstrijd tegen Feyenoord en ik moet concluderen dat het een koude middag is geweest. Zowel wat het weer als wat de uitslag en het vertoonde spel van Roda betreft.

Vooraf had ik er best wel geloof in: Roda speelde de afgelopen weken wereldlijk en heeft zich niet laten aftroeven. Helaas, de echte overtuiging was er niet en is er ook nooit geweest. Feyenoord heeft een hele makkelijke wedstrijd gehad, waarin het nooit een tandje bij heeft hoeven zetten. Dat dan uitgerekend Sekou Cissé de man of the match moet zijn is alleen maar extra zout in de wonde. Na de rode kaart (voor Vormer) was de wedstrijd, zoals zo vaak, gespeeld. De beelden moeten straks maar uitwijzen of een en ander terecht is.

Wat wel terecht is is wederom de constatering dat in Nederland de besluitvorming op het veld ligt aan hoe de vlag er bij de scheidrechter bij hangt. De zaterdagavondwedstrijden gaven al te zien dat een simpel feit als een doorgebroken speler op diverse manieren geïnterpreteerd kan worden en de daarop volgende straf voor de booswicht dus ook. Luinge vond dat hij de wedstrijd op slot moest gooien door Vormer een rode prent voor te houden. Daarmee bewees hij Feyenoord een dienst, maar Roda niet en zeker het toegestroomde publiek niet.

Maar laten we eerlijk zijn: de elf van Harm hadden nooit de overtuiging of de prikkel om er wat van te maken. Het uitgezette aanvalsplan kon te vlug de prullenbak in. Te vlug gingen de koppies naar beneden. Alle ballen op Yulu, die het geweldig heeft gedaan; met zijn beperkte ruimte en beperkte mogelijkheden heeft hij meer dan honderd procent aan rendement weten te halen. Saeijs leek geen schim van de aandrijver van de afgelopen weken (toch te veel aangeslagen na zijn boete en spreekverbod?. Tja, het nest bevuil je niet via de media. Als je een kerel bent uit je je ongenoegen binnenskamers). Marcel de Jong had heel veel moeite met Wijnaldum en de invallende Djoum kon geen verschil maken. Hadouir wilden te vaak met een individuele actie iets afdwingen, waar Bodor ons verstomd liet staan met arbeidsrust en inzet.

Het laatste fluitsignaal was dé reden om deze wedstrijd af te sluiten en vooruit te kijken naar de volgende: NEC uit. Roda staat op een tiende plaats en kan zich een verliespartij best wel permitteren, omdat de directe tegenstanders ook niet verder zijn gekomen dan een verliespartij, waarmee het verschil gelijk blijft. Even afwachten wat VVV en NEC zo meteen doen.

Ik heb vandaag wel genoten van hoe voetbal voetbal moet zijn: gewoon op zondermiddag in een mooie ambiance en met een lekker zonnetje. Sfeer genoeg in het stadion tot aan die 20^ste minuut. Voetbal moet je tenslotte ín het stadion beleven. En….op die manier kun je toch genieten, ook al sta je aan de verkeerde kant van de score.

Tot de volgende keer,

’t Lempsje

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com