Hallo iedereen,

We hebben een selectie gemaakt uit de beste inzendingen. Iedereen kan in een poll zijn stem uitbrengen over wat volgens hem/haar de meest passende bijnaam is. Boven aan de rechter zijkant van onze website (www.hartvoorroda.nl) hebben wij een poll gepubliceerd. Daar kun iedereen zijn stem uitbrengen!

Uiteraard zullen wij de naam die de meeste stemmen van jullie ontvangt na afloop van de poll publiceren. De winnaar krijgt van de redactie van Hart voor Roda een prachtig pakket Merchandise.

DUS EEN OPROEP AAN IEDEREEN: BRENG JE STEM UIT EN GEEF TYTON EEN MOOIE ERENAAM !!

Redactie HvR
www.hartvoorroda.nl

197

“RJO”

Iedereen wil altijd het beste voor zich en als een ander daar van mee kan profiteren is dat leuk meegenomen. Als ik als bedrijf goede en betrouwbare werknemers wil, ga ik in zee met een goed opleidingsinstituut en probeer zo medeverantwoordelijkheid te dragen voor potentiële nieuwe talenten voor mijn onderneming. Een win-win situatie dus.

In de voetballerij is het echter anders gesteld. Daar beslissen anderen over wat wel en niet goed is voor je onderneming en loop je de kans achter het net te vissen omdat andermans belangen voor gaan. Andermans belangen, die niet gerelateerd zijn aan voetbal, maar aan politiek, machtspelletjes, economisch krachtenveld, ego.

Deze week werden we weer verrast door uitspraken van deze en gene die, menen dat de Regionale Jeugd Opleiding binnen een samenwerking van Sittard en Maastricht moet worden geplaatst. De sportzone van Sittard lijkt volgens deze ingewijden de best mogelijk plaats voor de jonge Limburgse voetbaltalenten en Maastricht wil graag de vruchten plukken van deze coalitie.

Een samenwerking die al (weer) ten dode lijkt opgeschreven alvorens hij geboren is, vergelijkbaar met de DSM/voetbalacademie, welke een roemloze dood gestorven is. Dat Sittard een mooie sportzone krijgt is voor onze provincie heel mooi, maar of daar een professionele voetbalopleiding in past, dan wel noodzakelijk is, is voor mij een groot vraagteken. Laat ze daar lekker gaan wielrennen, handballen en atletieken, maar zich niet met voetbal bemoeien. Fortuna heeft de laatste jaren uit den treure bewezen dat er geen toekomst van de grond komt, en zal moeten vrezen steeds verder weg te zakken. Meijers wil heel veel en zal iedere strohalm aangrijpen om zijn Fortuna op te stuwen naar ongekende hoogten, maar heeft ook al aangekondigd graag de pijp aan Maarten te geven en het stokje over te reiken aan….ja aan wie eigenlijk. Meijers is een gevestigde naam, maar kent nog geen even gedreven opvolger. Maastricht heeft de plaatselijke club gered, maar een wethouder is alweer moeten opstappen, omdat hij de zaak bekluit heeft en de raad voor het lapje heeft gehouden. De schuldeisers staan alweer op de stoep. Ome Nol heeft een grote vordering en ook een scout heeft zich gemeld voor een financiële genoegdoening vanwege contractbreuk. Daarnaast is er een derde partij die ook alweer één ton aan niet betaalde gelden eist. Al met al geen gezonde zaak. (Complimenten trouwens aan ons boegbeeld, Rene Trost, die het uitstekend doet in de Minie Mouse competitie. En…laten we hopen dat Rene deze fase van stage weer goed kan gebruiken als hij over enige tijd fris en monter weer terugkeert op Kaalheide). De Limburgse beleidsmakers als Frissen en Driessen laten zich weer eens horen en denken de voetbalkennis in huis te hebben om grote Limburgse beslissingen aan te kunnen. Ach, we weten allemaal waar hun visie op voetbalgebied toe leidt. We hebben het dood geboren kindje Sporting Limburg nog allemaal helder op ons netvlies en gedachtenisprentje staan.

Nee, de enige en juiste conclusie voor een RJO kan enkel maar Kerkrade zijn. Hier staat een onafhankelijke en gezonde organisatie die speelt op het hoogste plan. De toekomst ziet er goed uit en talenten kunnen hier adequaat worden opgevangen, begeleid en naar, en op, een hoger plan worden gebracht. Hier zijn mensen aan het beleid met hart voor de zaak. Hier functioneert een technische staf die spelers beter kunnen maken. Hier spelen voorbeelden die een rolmodel kunnen zijn voor talenten. Wie wil nou niet een Willem Janssen worden of een Tyton?

Als de KNVB slim is, ziet ze dat ook in en talmen ze niet langer om Roda JC Kerkrade de Regionale Opleiding te gunnen. Komt de Buitenring wellicht toch nog ergens voor van pas voor Kerkrade.

Tot volgende week.

‘t Lempsje

Reacties kunt u sturen: vocer1960@hotmail.com

196

“Hoes”

Ik zal er geen rare grappen over maken. Geen vergelijkingen met Johnnie Hoes en geen link naar een kartonnen omhulsel waar je in vroeger tijden je grote 45’en 33’ zwarte schijfjes in bewaarde. Misschien hebt u zelfs nog wel een exemplaar van de maat 78’?

Ook zal ik geen grapjes maken over geaardheid, over een politieke herkomst of roots in Brabant.

Laat ik nou eens serieus ingaan op de betekenis van Hoes voor Maastricht, de regio, Limburg en ook voor Roda JC.

Hoes is een man die zijn sporen verdiend schijnt te hebben in de politiek en is wellicht door de wol geverfd: raadslid in de gemeente Den Bosch, lid van Provinciale Staten en later provinciebestuurder. Welke grote daden hij heeft verricht heb ik nog niet kunnen vinden.

Wat mij werkelijk zorgen baart is de partner die hij mee gaat brengen naar het Zuiden. Zijn echtgenoot, of echtgenote, Albert Verlinde zal het toch niet nalaten zijn toekomstige woonplaats en regio positief uit te dragen. Daar waar Limburg (lees: Maastricht) ooit het stiefkindje was (en is) van het hoogdravende Nederland zal het nu in RLT’s Boulevard dagelijks worden neergezet als de parel van Holland, de diamant van het Bourgondische leven en de smaragd van ons eigen Klein Zwitserland. Albert zal van zich laten horen en reken er maar op dat hij niets negatiefs meer mag vertellen over de oudste stad van ons land, gelegen aan de Maas.

Dat wat de Maashagedis, de Romeinen, Willem van Oranje, Frederik Hendrik, Napoleon en André Rieu niet voor elkaar hebben gekregen, zal Onno, sorry Albert, in enkele weken in de annalen laten optekenen.

Wat levert dit ons Roda op?

Niets. Eerder zal Roda straks het kind van de rekening worden. Indien Hoes en Verlinde Maastricht dagelijks voor een positief voetlicht weten te brengen, Nederland weten te overtuigen al dat het goede Limburgse leven uit Maastricht komt en dat er maar één club in het Zuiden de moeite waard is, kan de rest het wel schudden. Iedere potentiële sponsor zal zich met een winnaar willen vereenzelvigen en Verlinde kan dat als geen ander uitdragen. Ik krijg nu al nachtmerries van de voorgaande gedachten en de gevolgen: MVV, de trots van het Zuiden. Verlinde komt dagelijks op primetime op tv en trekt een miljoenenpubliek. Gratis dagelijkse reclame. Daar kan niemand tegenop.

Onze Kirchroädsjer jong, Leers, kreeg het niet voor elkaar en hield zijn poot stijf toen MVV´ke al drie keer een zekere dood was gestorven. Hoes is de belangrijkste man op de burgemeesterszetel van Pierencity. Maar wat belangrijker is: achter iedere sterke man staat een nog sterkere vrouw,….eh man.

Tot volgende week.

‘t Lempsje

Reacties kunt u sturen: vocer1960@hotmail.com

De redactie van Hart voor Roda (www.hartvoorroda.nl) zoekt naar een passende bijnaam voor de geweldenaar in het doel van Roda JC Kerkrade. Niet zo eenvoudig. Wie heeft er een goede tip heeft voor een bijnaam voor deze keeper? De redactie van HvR hoort het graag.

De redactie maakt een keuze uit de inzendingen en de winnaar krijgt een pakket met merchandise van Hart voor Roda.

Redactie HvR

195

“Rust in de boet”

De transferperiode en de interlandinterval zit er weer op. De rust in voetballand kan weer terugkeren tot aan de winterstop.

Voor Roda heeft deze periode twee frustrerende zaken opgeleverd. Willem Janssen werd voortdurend in verband gebracht met een verblijf in Tukkerland indien onzer aloude Tioté naar Engeland zou vertrekken. Helaas,….ter elfder uren liet FC Twente zijn blik vallen op een ander, Willem teleurstellend achterlatend. M.i. is dat wel aan het spel van Willem te zien geweest en ook in de wedstrijd tegen AZ kun hij mij niet overtuigen. Dat hij, ondanks dat gegeven, toch nog werd uitgeroepen tot `man of the match` mag wat mij betreft een wonder heten. Man of the match was toch echt wel Tyton, die met weergaloze reddingen de winst naar Kerkrade heeft gebracht. Willem was daar trouwens in het aansluitende interview wel heel eerlijk over en de fles champagne zou in de bus eerlijk worden gedeeld.

Tweede slachtoffer van de transferperiode is Hadouir. Als men je een vette wordt voorhoud, wil je er ook graag in bijten. Hadouir kreeg die vette worst voorgehouden en zowel hij als Roda JC Kerkrade wilden graag een flinke hap nemen toen Ajakkes het aanbod introk. Gevolg: een teleurgestelde speler die, wellicht lichamelijk verzwakt door de Ramadan en geestelijk door de ontstane situatie, de draad maar weer moet zien op te pikken. Roda had graag de centjes voor Anouar ontvangen, evenals de transfersom voor Janssen. Gevaar is dat die jongens aan het eind van het seizoen voor nop de deur uitgaan. Er is dus nog even werk aan de winkel voor de directie.  

De Limburgse kranten en ook L1 sport hebben er ook maar het stilzwijgen toe gedaan. Daar waar Rob Sporken, cum suis, de afgelopen jaren steeds van zich lieten horen en Roda als het Gefundenes Fressen beschouwden, is er nu nauwelijks aandacht. Zo zie je maar weer, gaat het minder komen de aasgieren als hongerige wolven op de prooi af, maar gaat het goed weet men niets te melden. Waarvan acte!!! Robbie en Maurice, blijf lekker thuis.

De start van deze competitie leek vooraf heel zwaar te worden. Enkele toppers aan het begin zou de balans wel eens in het negatieve doen belanden. Niets is echter minder waar. Met tien punten uit vijf wedstrijden en enkele toppers in de achterzak kunnen we alleen maar vol vertrouwen naar komend weekend kijken als het Eindhovense PSV hun opwachting zal maken. Voor Marcel van den Bunder een mooi weerzien met oud−collega´s, al zullen de belangen tegengesteld zijn. Indien Harm en de zijnen weten aan te sluiten aan het minder oogstrelende, maar wel uiterts effectieve spel kan ook PSV aan de wagen worden gehangen en is Roda JC Kerkrade weer de geduchte tegenstander van weleer.

Zie je maar hoe belangrijk het is als er rust heerst.

Tot volgende week.

‘t Lempsje

Reacties kunt u sturen: vocer1960@hotmail.com

194

“Goede wijn…….”

De druiven beginnen langzaamaan op smaak te komen. De zon van juli heeft de groei sterk bevorderd en het vocht van de afgelopen weken heeft een sappige vrucht voortgebracht.

In warmere landen zoals Frankrijk is men al begonnen met de oogst of zal die niet lang meer lang op zich laten wachten. De Beaujolais primeur zit al in de vaten en zal, zoals gewoonlijk, vanaf de derde donderdag in november te koop zijn.

Zelf rij ik de laatste jaren regelmatig rond deze tijd naar Alken in de Eiffel, een dorpje tussen Koblenz en Cochem aan de Moezel om de zgn. “Federweisser” te halen. Federweisser is jonge, nog gistende most, met nog weinig alcohol en lichtzoet van smaak, licht bruisend door het vrijkomende koolzuurgas en troebel door de nog actieve gist. Het alcoholpercentage is bij aanvang nul, en loopt gedurende een drietal weken op tot rond de negen á negen en half procent. Een fles Federweisser is niet voorzien van een kurk, schroefdop of een ander afsluitmechanisme. De flessen worden meestal open, of enkel met een plastic capsule of luchtdoorlatende afsluiting verkocht. Dit om te voorkomen, dat door het koolzuurgas, welk door de gistende most wordt afgegeven, de fles zal ontploffen (bron: http://wijnerij.web-log.nl/wijnerij).

Roda JC Kerkrade begint langzaamaan ook op smaak te komen. De uitgedunde selectie is de laatste weken versterkt met een slot op de deur in de naam van Wielaert en net voor het sluiten van de (transfer)markt wist Martin van Geel nog Stijn Huysegems voor een jaar naar Kerkrade te halen. De selectie lijkt daarmee vrij goed in balans, al zullen de backposities de nodige kopzorgen leveren.

Een mooi moment om eens even terug te kijken naar de afgelopen twee jaren. Jaren waarin de neergang, en zelfs bijna de teloorgang, van ons Roda zich aftekende. Een fusie die we niet wilden; de verkwanseling van onze club omdat men (wie die men dan ook mogen wezen) vond dat het professionele voetbal in Limburg geen levensvatbaarheid meer kende en op sterven na dood was. Een jaar ook waarin Roda letterlijk en figuurlijk heeft moeten vechten voor lijfsbehoud en klassenbehoud. Verleden jaar hing het leven van onze geel-zwarten aan een zijden, financiële, draadje en alleen door eendrachtige samenwerking, vaak in alle stilte, maar niet in alle rust, is onze club blijven bestaan. Zelfs zo blijven bestaan dat we verleden jaar een mooie play-offs plaats hebben bereikt en de start van dit seizoen is veelbelovend.

Hebt u wel eens gedacht hoe het nu komt dat we nu weer zo heerlijk kunnen genieten? Kijkt u nog wel eens achterom naar wat we allemaal hebben moeten doorstaan de afgelopen twee jaar? Wie is er nu eigenlijk verantwoordelijk voor deze succesvolle ommekeer?

Ondanks dat succes natuurlijk niet het werk is van één enkel persson, maar een synergie van vele arbeiders, processen, werk en inbreng, zal er steeds maar één figuur zijn die de eindverantwoordelijkheid draagt en misschien wel alle touwtjes in handen houdt: Martin van Geel.

Op de persdag van 2008 stond ik naast Martin en ben ik zelfs met hem op de foto gegaan. Ik vroeg Martin toen wat hij dacht van zijn werk bij Roda JC, een klein clubje, vergeleken met de clubs als AZ en Ajakkes, waar hij net vandaan kwam. Zijn antwoord kan ik niet meer letterlijk voor de geest halen, maar het zal ongetwijfeld iets zijn geweest in de richting van: “Ik ga er helemaal voor om van deze club een mooie en stabiele club te maken”. We weten allemaal welke personen het zinkende schip, al of niet noodgedwongen, hebben verlaten. We hebben ook de verhalen gehoord van de lijken die Martin in de vele kasten heeft gevonden. Maar Martin is als een echte kapitein aan het roer blijven staan en heeft ons Roda in een mooie, en wellicht voor de komende jaren, ook veilige haven geloodst.

It is lonely at the top en hoge bomen vangen veel wind. Martin krijgt veel kritiek over zich heen als het even, in de ogen van zijn criticasters, minder gaat of als er een niet direct begrijpelijke beslissing door Martin wordt genomen. Zeker door mensen die niet alle in’s en out’s weten (en wie weet dat nou eigenlijk wel, als alleen de directie zelf).

Objectief gezien staat er nu een selectie die er mag zijn en worden er ook weer resultaten behaald met goed en attractief voetbal. Ik voelde deze week ineens zomaar de behoefte om dit Martin te laten weten. Ik schreef hem de volgende mail:

Hallo Martin,
 
Bij dezen wil ik je van harte feliciteren met de behaalde resultaten van de afgelopen weken.
 Samen met je kompanen heb je een mooie selectie weten neer te zetten, waar ik weer met heel veel genoegen naar kijk. Ook de sportieve resultaten mogen er op het moment zijn.
Je hebt het in je om op een stille manier je werk te doen en je niet van de wijs te laten brengen door stemmingmakerij van buitenaf.
 Ook met het halen van nieuwe jongens heb je een gelukkige hand. Ik zie in Huijsegems in ieder geval de snelle jongen in de spits, waar ik in mijn columns al eens over schreef en in Wielaert het benodigde slot op de deur.
 Je hebt van ons Roda weer een team gemaakt waar rekening mee moet worden gehouden en waar we met recht trots op kunnen zijn.
 Dit mailtje is wellicht een niemandsdalletje, maar na kritische noten, wil ik je ook even een positief geluid laten horen.
 
Een dikke PROFICIAT!
 
met vriendelijke groet,
 
't Lempsje

Goede wijn behoeft geen krans, maar iedereen wil ook wel eens een positief geluid horen, in plaats van steeds maar weer kritiek. Zeker de mensen die 999 dingen goed doen, waarover ze niets horen, maar wel over dat ene dat iets minder gelukkig uitvalt.

Heeft u ook de behoefte die ik deze week heb gevoeld? Laat het Martin gerust weten!!!

Tot volgende week.

‘t Lempsje

Reacties kunt u sturen: vocer1960@hotmail.com