175

“Veilig”

Ook deze speelronde is weer voorbij en Roda heeft een mooie overwinning geboekt op een directe concurrent. Duidelijk is dat Roda niet subliem hoeft te spelen om de punten in eigen huis te houden. Met sober, maar effectief, spelen kan de efficiëntie veel rendement opleveren. Hoewel de jongens van de Nijmegense Eendracht Combinatie er van alles aandeden om het de jongens van van Veldhoven moeilijk te maken, zeker in de tweede helft, stond Roda als een collectief, waarbij twee uitschieters het uiteindelijke verschil maakten. Een derde, onnodige en welhaast schandelijke, uitschieter in de 89^ste minuut kon het tij niet keren. Op zeven wedstrijden van het eind mag geconcludeerd worden dat Roda zich in veilige haven heeft gemanoeuvreerd, indien er zich geen calamiteiten voordoen.

Laten we nog even de klok één jaar terugzetten. Niemand wilde toen geloven dat Roda in werkelijke degradatienood zou kunnen komen te verkeren. Liet Davy de Fauw, in het inmiddels verdwenen blad “Rodaction”, nog optekenen dat het allemaal wel goed zou komen, we weten nu waar dat allemaal toe heeft geleid: acute degradatienood met ontsnappingen in de Kuip op de laatste competitiedag en een drieluik tegen Cambuur welke pas in de laatste seconde (missen van een strafschop door Cambuur) werd beslist.

Sindsdien is er een andere wind in Kerkrade gaan waaien. Een wind van: “dit nooit meer”. In een schijnbare rust heeft het management en de technische staf de kans gekregen vorm te geven aan een nieuw Roda JC. Een Roda JC waarvan de verwachtingen nooit meer te hoog mogen zijn, waarin Europees voetbal een mooi streven is, maar de werkelijk er een is van handhaven op het hoogste niveau en lekker mee kunnen ballen. Af en toe een mooie bekerfinale is al mooi genoeg.

Ook financieel gezien is Roda in een betrekkelijke veilige haven. De gemeente heeft er, door het verstrekken van de lening, voor gezorgd dat de komende vier jaren eredivisievoetbal mogelijk is. Wie daarna leeft, die dan zorgt.

De vraag die bij mij oprijst is er een van: moeten we gaan voor lange termijn denken of moeten we daarvan af en genieten van de korte termijn en maar kijken waar dat toe leidt?

Een vergelijking met de huidige politiek is snel gemaakt. Of het nu gaat om de gemeente, de provincie of het rijk, de gekozen politici moeten op een korte termijn (van vier jaar) resultaten halen om hun stempel ergens op te kunnen drukken. Succesjes halen is het devies. Ook hier is dus de vraag of een ingezet proces op langere termijn de juiste is, wanneer er dus b.v. andere politici aan de macht zijn (wellicht zelfs je politieke tegenstanders die worden afgerekend en de politieke verantwoordelijkheid dragen van hun voorgangers).

Ook in het voetbal zijn management, spelers en technische staf van voorbijgaande aard. Mensen als Foppe de Haan en Riemer van de Velde bij Heerenveen zijn meer uitzondering dan regel. Allemaal zijn het voorbijgangers, die even (perioden van twee tot vier jaar) bij een club werkzaam zijn. De tijd van de Gerrie Sendens, van de Gene Hanssens en van de Jan van Dijks lijken voorgoed verdwenen. Successen halen op de korte termijn is het devies. Dit alles behelst het gevaar van een lineaire denker: alles is geoorloofd en na mij de zondvloed. Dit in tegenstelling tot het denken van de systeemdenker, die verder kijkt dan zijn eigen graf en niet gaat voor een persoonlijk succes, maar voor het belang van het algemeen. In termen van Roda JC betekent dat het belang van de supporter. 

Ik wens ons allen veilige denkers toe.

Tot de volgende keer,

’t Lempsje

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com