KERKRADE - Het moet gevoeld hebben alsof hij vanuit een vliegtuig midden in de Atlantische Oceaan werd gedropt. De drenkeling ging meerdere malen kopje onder, maar kwam steeds boven water en uiteindelijk was er dan toch land in zicht. Inmiddels heeft Harm van Veldhoven voet aan wal gezet en is Roda JC ook zeker van eredivisievoetbal in het seizoen 2010/11. Wellicht dat er zelfs voetbal buiten de landsgrenzen in het verschiet ligt.

Interview door QASIM HAKIM

In het kantoor van technisch directeur Martin van Geel zit aan de overkant van de tafel een man met een twinkeling in zijn ogen. Hij oogt zo fris als een hoentje, het is niet meer de persoon van wie zo vaak werd gezegd dat hij vijf jaar ouder was geworden na anderhalf uur voetbal. 1 april staat omcirkeld op de kalender en in Kerkrade kunnen ook weer grappen worden gemaakt. "Ze hadden mijn autosleutels in een bekertje water gelegd en daarna in de ijskast gezet", lacht Van Veldhoven.

Hoe anders was het een jaar geleden. Roda JC balanceerde destijds op de rand van de afgrond. Een fusie met rivaal Fortuna Sittard of spelen in de Jupiler League was nakende. Beide had ook nog gekund, dat was lange tijd het vreselijke vooruitzicht. Daarnaast waren er spraakmakende optredens van een coach die zijn kwakkelende ploeg in bescherming wilde nemen, maar keer op keer werd neergezet als pispaal. Dat Van Veldhoven, geboren en getogen Nederlander, zich tot Belg had laten naturaliseren, werkte ook bepaald niet mee aan een positieve beeldvorming. De ontvangst in het land, waar hij geboren en getogen is, was alles behalve hartverwarmend. Zijn eerste confrontatie met Nederland als trainer was zo´n beetje als het bekertje in de vriezer. IJskoud en keihard. "De Nederlandse media schrijven en praten met een vooroordeel. In België kijken de journalisten eerst de kat uit de boom en na een aantal maanden vellen ze pas een oordeel over iemand. Ik werd op een ludieke manier neergezet en het was ontzettend moeilijk om me te manifesteren. Zeker, omdat ik echt het gevoel had dat wij werden benadeeld. Dat stak ik dan ook niet onder stoelen of banken. Het werd me niet in dank afgenomen, maar ik ervoer het wel zo. Gelukkig heeft Roda JC altijd vertrouwen in mij gehouden."

Van Veldhoven kon zich daardoor blijven focussen op zijn missie: Roda JC in de Eredivisie houden. ´Het mirakel van Leeuwarden´, waar de Zuid-Limburgers via een bloedstollend drieluik pas na strafschoppen voetbal op het hoogste podium veiligstelden, is een gedenkwaardig hoofdstuk in de geschiedenis van de Koempels. Driekwart jaar later is Roda JC toe aan een nieuw kapittel als lijstaanvoerder van het rechterrijtje in de Eredivisie. Zaterdag wordt in Breda tegen nummer negen NAC de aanval geopend op de ´linkerflank´. "NAC heeft nog een lastig programma voor de boeg. Ik heb mijn spelers er bewust van gemaakt dat we ons moeten gaan focussen op het bereiken van de play-offs. Na een zeer zwaar seizoen was het in eerste instantie belangrijk om te zorgen dat we opnieuw eredivisievoetbal veiligstelden voor het komende jaar. Dat is gelukt, nu krijgen we misschien nog een toetje."

De kracht van Van Veldhoven is naar eigen zeggen het leren omgaan met verschillende soorten mensen en het managen van die persoonlijkheden om tot een teamprestatie te komen. "Ik ben als trainer gevormd in België. Daar wordt tijdens de trainerscursussen veel meer het accent gelegd op het collectief. Van daaruit moet je verder gaan denken. Toen ik werd aangesteld als trainer van Roda JC vond ik het belangrijk om mijn spelers te ´screenen´. Ik, en later de spelersgroep, hebben met een psycholoog gesproken. Er waren de nodige problemen die uit de wereld geholpen moesten worden. Psychologische begeleiding binnen de voetballerij wordt steeds belangrijker. Spelers moeten zich dat ook gaan beseffen en niet denken dat het een tekortkoming en zielig is als ze gaan zitten voor een praatsessie met een psycholoog. Het is belangrijk om van elkaar te weten hoe we denken en ons voelen. Trainer en speler moeten alles kunnen bespreken en bediscussiëren. Je werkt met verschillende individuen die allemaal een andere achtergrond hebben. Zowel op cultureel, sociaal-maatschappelijk als religieus gebied. Dan heb ik het niet eens over de verschillende generaties die samen een eenheid moeten vormen. Iedereen heeft zijn eigen belangen en wensen. Maar uiteindelijk moeten we als profs één doel voor ogen hebben."

Als we het over die verschillende persoonlijkheden hebben dan wordt meteen de link gelegd naar de recente ´probleemgevallen´: Anouar Hadouir en Pa-Modou Kah. Het optreden van Van Veldhoven in de media na afloop van de wedstrijd tegen NEC, waarin Hadouir Niels Wellenberg een doodschop verkocht, was volgens de kijkers opmerkelijk. "Wat er ook gebeurt, voor mij als trainer is het de taak om de club en mijn spelers in bescherming te nemen. Iedereen meende dat ik Hadouir moest afvallen nadat hij Wellenberg die schop gaf. Ik vond het echter niet belangrijk om te zeggen wat de buitenwacht graag wilde horen. Na afloop ben ik zelf naar Wellenberg gegaan om te vragen hoe het met hem was. Ook heb ik met Anouar over dit voorval gesproken. Dat vind ik veel belangrijker dan de stoere jongen uit te hangen door te roepen dat ik deze speler wel eens even flink zal gaan straffen."

De woorden ´stoere jongen´ galmen nog na en de gedachten gaan terug naar de persconferentie na afloop van Heracles Almelo - Roda tijdens de eerste seizoenshelft. Het zinde Gertjan Verbeek geenszins dat Van Veldhoven een andere visie had op de door Heracles met 3-2 gewonnen wedstrijd. Verbeek vond het nodig om zijn collega te schofferen door Van Velhoven eraan te laten herinneren dat hij zijn trainersdiploma in België had gehaald, maar momenteel in het superieur geachte Nederland werkte. Als Van Veldhoven echt een stoere jongen was dan zou hij zijn ambtsbroeder een keer moeten bellen om terug te komen op zijn woorden dat Roda meer had verdiend, getekend een getergde Verbeek.

"Dat was een vervelend moment en het heeft me ook pijn gedaan. Nee, ik heb Gertjan niet meer gebeld. Er heeft geen verzoening plaatsgevonden. Vind ik ook niet nodig. Ik heb dit incident een plaats gegeven." Heeft Van Veldhoven zijn gram niet gehaald nadat Roda in februari thuis met 2-1 won van de Almeloërs? "Nee, wat heeft dat voor zin? Wat kan mij dat voor meerwaarde geven? Misschien is Verbeek wel een heel aardige man. Ik ken hem verder niet en om hem te beoordelen op één moment vind ik niet terecht."

Of Nederlanders zich nu wel of niet verheven voelen boven hun Zuiderburen, Van Veldhoven voelt zich bovenal een Belg en heeft als trainer meer affiniteit met de voetbalcultuur van zijn nieuwe vaderland. "In Nederland willen we liever mooi voetbal spelen dan winnen. Dat is de bovenliggende gedachte. Natuurlijk is de pure schoonheid van het spel een lust voor het oog, zoals Barcelona voetbal speelt. Maar dan heb je het over de wereldtop en in Nederland wordt bijna alleen maar naar de technische kant van het voetbal gekeken. Neem bijvoorbeeld de tackles die breed worden uitgemeten in de media. Dat mag dan weer niet. Sommige spelers zijn geweldige tackelaars, maar die worden niet gewaardeerd. Ik vind dat men Nigel de Jong bijvoorbeeld veel te hard aanpakt. Dat is een speler die goed vanuit zijn opdracht kan spelen en andere jongens beter laat voetballen. Maar dit soort spelers wordt in Nederland weggehoond."

Van Veldhoven weet dat voetballistische (lees: voetbalinhoudelijke) zaken, zoals hij het op zijn eigen Nederbelgisch betitelt, als techniek en tactiek een vereiste zijn. Maar de 47-jarige oefenmeester wil Roda vooral weer de waarde geven van de ´karakterploeg´ die het in de jaren negentig was en toentertijd veelvuldig Europees voetbal speelde. Met een tiende plaats en drie punten achterstand op nummer negen NAC is een ticket voor de play-offs een haalbare kaart. Zeker als de directe concurrent zelf, Willem II, Vitesse en VVV-Venlo nog de enige tegenstanders zijn. "We zijn op de goede weg, maar ik vind dat we zowel op aanvallend als verdedigend gebied nog winst kunnen boeken. Ons middenveld is stabiel. Jongens als Willem Janssen en Ruud Vormer doen het erg goed. Daarnaast is de terugkeer van Laurent Delorge erg belangrijk geweest."

Van Veldhoven stapt van zijn praatstoel, maar niet om meteen achter het stuur te kruipen en koers te zetten richting huis. Wel moet hij alvast letterlijk het ijs gaan breken om zijn autosleutels tevoorschijn te halen. Figuurlijk gezien zal dat ´s ´avonds in de uitzending van TV Limburg geen problemen opleveren. Ook niet na talloze vervelende ervaringen, Van Veldhoven blijft onverstoord de pers te woord staan. "Ik ben nog steeds dezelfde trainer en persoon als vorig seizoen."